Ужасни услови во касарната “Виктор Бубањ“

Милорад Јањиќ изјави дека на 30 мај, 1992 година , бил земен од неговиот стан во сараевската населбата Добриња и бил одведен во привремен затвор. 20 дена подоцна, го одвеле во касарната “Виктор Бубањ“, каде бил затворен од јуни до август 1992.

„Во касарната доведоа осуммина од нас. Кога влеговме ни рекоа да се свртиме кон ѕидот со подигнати раце. Некој рече: „Претепај ги, убиј ги“. Потоа, не однесоа во ќелијата број шест, каде што запознавме уште четворица мажи“, рече Јањиќ.

Сведокот изјави дека не го познавал затворскиот персонал, но слушнал од други затвореници дека чуварот го викале Бесим.

„Кога тој ќе поминеше, велеа ’Помина чуварот Бесим’. Мислам дека беше висок околу 170 или 180 сантиметри и беше русокос“, вели Јањиќ.

Обвинителството подигна обвиненија против Бесим Мудеризовиќ, Рамиз Авдовиќ и Илиуан-Николае Винтила, дека од крајот на јуни до крајот на ноември 1992 година, иницирале и учествувале во малтретирање на српските цивили затворени во “Виктор Бубањ“.

Во обвинението се наведува дека на затворените српски цивили намерно им биле нанесувани тешки телесни повреди или емоционална болка и биле терани на физичка работа во касарната.

Јањиќ потврди дека иако другите затвореници биле тепани, тој не бил физички малтретиран.

Јањиќ додаде дека на затворениците за јадење им се давала сиромашна исхрана, двапати на ден, дека ретко им било дозволувано да се капат, но и дека имале можност да одат на лекар.

„Во ќелијата бевме 13. Имавме четири душеци, но не и доволно ќебиња, кои всушност и не ни беа потребни бидејќи во просторијата бевме многумина. Ќелијата немаше прозорец и немаше доволно простор каде би можеле 13 луѓе да легнат“, сведочеше Јањиќ.

Судењето ќе продолжи на 5 април.